احساس این روزای دل منو فقط وفقط خودش میدونه و بس!
"خدای مهربونیا"
خودش میدونه که چقدر دوسش دارم.حودش میدونه که عزیز این دله تاآخر دنیا...
خودش میدونه که وقتی تنها میشم تنها مرهمه واسه این دل خسته...
خودش میدونه که تودعا کردنافقط وفقط حرف دلمو برای خودش میگم و بس!

الانم دارم به خودش میگم که چقدر دلم تنگه.
چقدر دلم تنگه واسه شنیدن یه صدا...
واسه احساس کردن یه نگاه...
خودش دل دل کردنای این روزای منو میدونه...
میدونم که میدونه!

شاید این جریانات...این اتفاقایه امتحان بوده...
شاید که نه حتما امتحان بوده.فقط از خودش میخوام کمکمون کنه ازین امتحان سربلند بیرون بیایم....
دوتاییمون!!!

یاداین حرف حافظ می افتم که میگه:
درنهانخانه عشرت صنمی خوش دارم.
                                            کزسرزلف ورخش نعل در آتش دارم.
گرتوزین دست مرابی سروسامان داری
                                           من به آه سحرت زلف مشوش دارم.
گرچنین چهره گشایدخط زنگاری دوست
                                            من رخ زردبه خونابه منقش دارم.
گربه کاشانه ی رندان قدمی خواهی زد
                                            نقل شعرشکرین ومی بیغش دارم.
ناوک غمزه بیارورسن زلف که من
                                            جنگهابا دل مجروح بلاکش دارم...

See full size imageپ.ن:ادامه سفرنامه کربلای ایران  توپستای بعدی نوشته میشه.ممنونمژه